Ja, het is hier stil. Bijna oorverdovend. En dat vind ik jammer. Hoe het komt? Ik weet het wel. En ik ga het vertellen.
Ik ga geen potje bloggen over een writer’s block. Of een blogger’s block. Dat wordt zoveel gedaan dat ik er flauw van word. Bovendien is zo’n blog alleen maar een smoes. Mijn post daarentegen is geen smoes, maar een verklaring. En dan mag het.
Sinds een dik halfjaar is het hier een beetje stil. Dat komt omdat ik niet meer zo goed durf te schrijven. En dat komt weer omdat ik student journalistiek ben. En dat komt dan weer omdat ik dolgraag wil schrijven. Logisch. Maar de reden dat er hier zo weinig gebeurt, is dat ik strenger ben geworden over wat ik wel en niet op mijn blog plaats.
Wat wil ik eigenlijk met mijn blog? Ik weet het niet. Ik wil eigenlijk gewoon een beetje ongedwongen schrijven over wat ik tegenkom. Maar de lat ligt te hoog. Niks is goed genoeg of leuk genoeg. En dat is dan weer onzin. Want ik weet zeker dat ik van iets kleins wat groters kan maken. Iets leuks kan doen met woorden. En met een beetje humor, althans, dat hoop ik.
Aan challenges doe ik niet mee. Daar vind ik niks origineels aan. En er wordt al zoveel geblogd. Over van alles. Het gaatje in de markt is verrekkes klein. Ik ga er ook niet naar op zoek, mijn doel is slechts ‘blijven schrijven’. Ik ga m’n best doen. En for the record: deze blog is dus géén smoes. Geen doekje voor het leegbloeden van mijn site. Geen!
Hoppa! Gewoon doorbloggen!
Olé!
Je hebt het nog steeds hoor!
Ai.. altijd lastig, maar ik sluit me aan bij Ferry. Gewoon doorbloggen! (lekker makkelijk gezegd haha)
Je kunt toch schrijven wat je wil, van de grootste onzin tot politiek klare taal. Jij bepaalt dat zelf en de lezer bepaalt of hij het wil lezen.
Li-an-ne heeft een blo- ock!
Wat een herkenbare gedachtes zet je daar weer op ‘papier’.