Het was al even geleden dat ik mijn laatste schoolreisje maakte. Ik kan het me niet eens meer herinneren. Maar gisteren is het er toch nog een keer van gekomen. En waar we naartoe gingen? Dat wist niemand. Het was een verrassing. Het enige dat we wisten, is dat we er een sfeerverslag over moesten gaan schrijven. En weet je, het maakte mij ook geen bal uit waar we naartoe gingen. Ik ben overal wel voor te porren, ook al weet ik ergens weinig tot niets vanaf.
En alzo geschiedde. Onze trip ging, zoals eenmaal in de bus bleek, naar Brussel. En dan niet naar een bezienswaardigheid als Manneken Pis of het Atomium (hoewel we die wel hebben gezien), nee, we gingen naar een van de grootste hondenshows van Europa: de Brussels Dog Show.
Honden. En ik heb dus echt NIKS met honden, maar honden werden het. En het was de bedoeling om zoveel mogelijk mensen te interviewen over… ja, over álles dus eigenlijk. Aan mij de schone taak om zoveel mogelijk materiaal te verzamelen waaruit ik een mooi sfeerverslag zou kunnen condenseren. Samen met klasgenoot Janneke ging ik op pad en dompelde ik mij onder in de bizarre wereld die ‘hondenshow’ heet.
Ik ga natuurlijk nog niks verklappen over mijn sfeerverslag. Over dat daar hondenpoep, -pies en -kwijl in voorkomt. Over baasjes die hondenkammen bij wijze van gemak in hun eigen haar steken. Over bizar grote zwart-wit gevlekte Deense doggen die bijna groter zijn dan hun baasje en nagels hebben waar de gemiddelde Kelly jaloers op is. Nee hoor, daarover ga ik nog lekker niks verklappen.
Maar het was een toffe dag. Bus in, bus uit, op de heenreis werden we door docenten Theo en Annemarie vermaakt door middel van wat schrijfoefeningen ‘om de pennen en de gedachten alvast los te maken’. Klasgenoot Thom maakte een cd’tje met goede Beatles-muziek, track 1 was vanzelfsprekend ‘The Magical Mystery Tour’, de naam van onze schoolreis. Gedurende de dag ontrafelden we allemaal wel weer een ander mysterie uit het wereldje van de hondenshows. Ik ben benieuwd naar hoe mijn eigen verslag eruit komt te zien (ik ga het dinsdag schrijven), maar ook naar de verslagen van klasgenoten.
Ondertussen laat ik de superlatieven even sudderen in mijn brein. Gisteravond was ik -ondanks dat er niet zoveel meer van mij over was- gelukkig nog zo slim om alle losse steekwoorden die ik in mijn opschrijfboekje had genoteerd, uit te werken tot bruikbaar materiaal. Onlangs versloeg ik een workshop en wachtte twee weken met het uitwerken van mijn gekrabbel. Op het moment dat ik het opschreef wist ik precies wat ik bedoelde, maar twee weken later was die kennis allemaal verdampt… ik moest dus flink graven. Dat overkomt mij niet nog eens!
Ervaring, ervaring, ervaring. Nou, dit was alvast een hele ervaring. Op naar alle volgende!
Oh grappig! Ik zou zo’n hondenshow ook wel eens willen mee maken. Lijkt me geweldig ^^