Vandaag kocht iik een schrijfmachien. Een echte. Ouderwetse. Ik vermoed dat ‘ie ergens uit de jaren ’70 komt. Ik wilde er al jaren eentje hebben. En eindelijk is het gelukt. Vroeger had ik ook een schrijfmachien. Vroeger. En dan bedoel ik dus toen ik kind was. Die was veel ouder dan deze. Ik weet het merk niet meer, maar...
Wat zijn ze lang. Wat steken ze uit. Als dat maar goed gaat. Een voor een, wat is het glad. Afzetten naar opzij, kleine stapjes, heus, ik kan dat. Het ijs was hard. Van achteren, van opzij, van voren. En nu? Overal spierpijn, maar ik heb geschaatst op noren! Tweet
Al vanaf het begin boterde het eigenlijk niet zo tussen jou en mij. Toen we elkaar zo’n tien jaar geleden voor het eerst ontmoetten was ik blij, maar liefde maakt blind. Ik zag niet waar je mee bezig was. Wilde het niet zien. Jij was jij en ik had wel andere dingen om me druk over te maken. Je...
Het was al even geleden dat ik mijn laatste schoolreisje maakte. Ik kan het me niet eens meer herinneren. Maar gisteren is het er toch nog een keer van gekomen. En waar we naartoe gingen? Dat wist niemand. Het was een verrassing. Het enige dat we wisten, is dat we er een sfeerverslag over moesten gaan schrijven. En weet...
Ja, het is hier stil. Bijna oorverdovend. En dat vind ik jammer. Hoe het komt? Ik weet het wel. En ik ga het vertellen. Ik ga geen potje bloggen over een writer’s block. Of een blogger’s block. Dat wordt zoveel gedaan dat ik er flauw van word. Bovendien is zo’n blog alleen maar een smoes. Mijn post daarentegen is...
Ik ben op dit moment een beetje een willoos stukje stof. Soms papier. Soms 'n stukje keukenrol en heel soms, als het echt even niet leuk is, voel ik mij een goedkope tissue. En daar dan één laag van. Met een scheur. Zoiets.
Terwijl ik het park in fiets, valt mijn oog op een man met een scooter. Midden op het fietspad staat hij stil. Ik vind het gek. Waarom staat hij hier? Maar ik fiets verder en laat de man, een zestigplusser met een opvallende, blauwe sweater, achter me, rij naar het enorme grasveld, zet mijn fiets tegen het hek en...
Een dagtaak heb ik ik eraan: alles bijhouden. Het was altijd al een crime om de stapel lectuur weggewerkt te krijgen, maar sinds ik Journalistiek studeer is de uitdaging (en de noodzaak) alleen maar groter geworden. Ik wil het liefst op alle gebieden optimaal geïnformeerd zijn, maar heb niet altijd tijd en zin om ervoor te zorgen dat dat...